आइतबार, मंसिर ०६, २०८३
एनपीएलको लोकप्रियतालाई दिगो आर्थिक अवसरमा कसरी बदल्ने?

काठमाडौं । नेपाल प्रिमियर लिग (एनपीएल) को तेस्रो संस्करणले नेपाली समाजलाई फेरि क्रिकेटमय बनाएको छ। क्रिकेट मैदानमा दर्शकको उत्साह, सामाजिक सञ्जालमा खेलको चर्चा, टेलिभिजनमा प्रत्यक्ष प्रसारण र नेपाली खेलाडीप्रति देखिएको माया केवल एउटा खेल प्रतियोगिताको दृश्य मात्र होइन, यो नेपाली समाजमा विकास हुँदै गएको नयाँ खेल संस्कारको अभिव्यक्ति पनि हो।

नेपाली क्रिकेटलाई यो उचाइसम्म पुर्‍याउन योगदान गर्ने खेलाडी, प्रशिक्षक, नेपाल क्रिकेट संघ (क्यान), प्रायोजक, सञ्चारमाध्यम, आयोजक, स्वयंसेवक तथा क्रिकेटप्रेमी सम्पूर्ण नेपाली धन्यवादका पात्र छन्। राजनीतिक, भौगोलिक, जातीय र सामाजिक विभाजनभन्दा माथि उठेर एउटै खेलका लागि नेपालीहरू एकजुट हुनु आफैँमा सकारात्मक उपलब्धि हो।

तर कुनै पनि लोकप्रिय गतिविधिलाई अर्थशास्त्रीय दृष्टिकोणबाट हेर्दा भावनासँगै तथ्य र परिणामको पनि विश्लेषण आवश्यक हुन्छ। एनपीएलको मैदान भरिनु र करोडौँ रुपैयाँको कारोबार हुनु सकारात्मक पक्ष हुन्। तर यसले नेपाली अर्थतन्त्रमा कति मूल्य थपिरहेको छ? १५० करोड रुपैयाँको अनुमानित कारोबारबाट कसले कति लाभ पाउँछ? नेपाली व्यवसायीले कति अवसर प्राप्त गर्छन्? विज्ञापनदाताले गरेको लगानीको प्रतिफल कस्तो छ? विदेशी खेलाडीमा हुने खर्च र नेपाली खेलाडीको विकासमा हुने लगानीबीच कस्तो सन्तुलन छ?

यी प्रश्न क्रिकेटको आलोचनाका लागि होइनन्। बरु नेपाली क्रिकेटलाई अझ व्यावसायिक, आत्मनिर्भर र दीर्घकालीन रूपमा सफल बनाउन आवश्यक विषय हुन्।

१५० करोड रुपैयाँको कारोबार : राष्ट्रिय अर्थतन्त्रमा कति मूल्य थपियो?

एनपीएलको तेस्रो संस्करणसँग सम्बन्धित सार्वजनिक विवरणअनुसार प्रतियोगितामा करिब १५० करोड रुपैयाँको कुल कारोबार हुने अनुमान गरिएको छ। नेपाल क्रिकेट संघ र आठवटा फ्रेन्चाइज टोलीको आर्थिक गतिविधि जोडेर प्रस्तुत गरिएको यो रकम नेपाली खेलकुद व्यवसाय विस्तार हुँदै गएको सङ्केत हो।

तर अर्थशास्त्रको आधारभूत सिद्धान्तअनुसार कारोबार, आम्दानी, नाफा र राष्ट्रिय अर्थतन्त्रमा थपिएको मूल्य फरक–फरक विषय हुन्। ठूलो कारोबार हुँदैमा त्यति नै रकम राष्ट्रिय अर्थतन्त्रमा नयाँ मूल्यका रूपमा थपिन्छ भन्ने हुँदैन।

खेलकुद मनोरञ्जनको माध्यम मात्र होइन। यसले समाजलाई जोड्छ, युवालाई अनुशासन सिकाउँछ, राष्ट्रिय पहिचान निर्माण गर्छ र आर्थिक गतिविधिका नयाँ अवसर सिर्जना गर्छ। तर दर्शकको भीड, टेलिभिजनमा देखिने विज्ञापन र विदेशी खेलाडीको सहभागिताले मात्र कुनै प्रतियोगिता दीर्घकालीन रूपमा सफल भएको प्रमाणित गर्दैन। त्यसका लागि लगानीबाट कति आम्दानी भयो, कति रोजगारी सिर्जना भयो, स्थानीय व्यवसायले कति लाभ पाए र भविष्यमा कति आर्थिक मूल्य सिर्जना हुन सक्छ भन्ने विषय महत्त्वपूर्ण हुन्छ।

गाउँदेखि सहरसम्म आर्थिक गतिविधि विस्तार गर्ने अवसर

खेलकुदको एउटा महत्त्वपूर्ण आर्थिक पक्ष यसको प्रभाव मैदानमा मात्र सीमित नहुनु हो। व्यवस्थित रूपमा आयोजना गरिएको प्रतियोगिताले साना व्यवसायदेखि ठूला कम्पनीसम्म आर्थिक गतिविधि विस्तार गर्न सक्छ।

एनपीएलको पहिलो प्रभाव मैदान आसपासका व्यवसायमा देखिन सक्छ। कीर्तिपुरमा खेल हेर्न आउने दर्शकले खाजा खान्छन्, चिया पिउँछन्, पानी किन्छन्, यातायात प्रयोग गर्छन् र अन्य सामग्री खरिद गर्छन्। यसबाट स्थानीय पसल, रेस्टुरेन्ट, चिया पसल, ट्याक्सी चालक तथा साना व्यवसायीले अतिरिक्त ग्राहक पाउन सक्छन्।

दोस्रो प्रभाव होटल तथा आतिथ्य क्षेत्रमा पर्छ। खेलाडी, प्रशिक्षक, व्यवस्थापक, प्राविधिक कर्मचारी, सञ्चारकर्मी र अन्य पाहुनालाई आवास, खाना तथा यातायात आवश्यक हुन्छ। उनीहरूको खर्चले होटल, रेस्टुरेन्ट र आपूर्तिकर्तामार्फत स्थानीय अर्थतन्त्रमा आर्थिक गतिविधि बढाउन सक्छ।

तेस्रो प्रभाव कृषि तथा खाद्य आपूर्तिमा पर्न सक्छ। होटल र रेस्टुरेन्टले स्थानीय किसानबाट तरकारी, फलफूल, दूध, मासु तथा अन्य खाद्य सामग्री खरिद गरेमा खेलकुदको आर्थिक प्रभाव कृषिसम्म पुग्न सक्छ।

त्यस्तै, विज्ञापन, छपाइ, पोसाक, डिजिटल सामग्री, फोटोग्राफी, सुरक्षा र प्राविधिक सेवामा पनि नेपाली व्यवसायले अवसर पाउन सक्छन्। आधिकारिक जर्सी, खेल सामग्री, ब्यानर तथा प्रचार सामग्रीको उत्पादन र आपूर्तिमा स्थानीय कम्पनीलाई प्राथमिकता दिइएमा रोजगारी र स्थानीय उत्पादन दुवैलाई प्रोत्साहन मिल्छ।

तर यी आर्थिक लाभ स्वतः प्राप्त हुँदैनन्। अधिकांश सामग्री विदेशबाट आयात गरियो, सेवा बाह्य कम्पनीबाट खरिद गरियो र स्थानीय व्यवसायले पर्याप्त अवसर पाएनन् भने कुल कारोबार ठूलो देखिए पनि स्थानीय अर्थतन्त्रमा पुग्ने लाभ सीमित हुन सक्छ। त्यसैले एनपीएलको सफलता दर्शकको सङ्ख्याबाट मात्र होइन, यसले सिर्जना गरेको आर्थिक लाभ कति फराकिलो रूपमा वितरण भयो भन्ने आधारमा पनि मूल्याङ्कन गर्नुपर्छ।

खेल पर्यटन र होटल व्यवसाय : सम्भावना ठूलो, उपयोग गर्नुपर्ने समय

नेपालले एनपीएललाई खेल पर्यटनसँग जोड्न सके यसको आर्थिक महत्त्व अझ बढ्न सक्छ। कुनै विदेशी क्रिकेटप्रेमी नेपाल आएर सात दिन बस्छ, खेल हेर्छ, होटलमा बस्छ, रेस्टुरेन्टमा खाना खान्छ, पर्यटकीय स्थल घुम्छ र स्थानीय उत्पादन खरिद गर्छ भने उसले टिकटमा खर्च गरेको रकमभन्दा धेरै रकम अन्य सेवामा खर्च गर्न सक्छ।

तर काठमाडौँमै बस्ने नेपाली दर्शकले खेल हेर्न खर्च गरेको रकमको सबै हिस्सा नयाँ आर्थिक गतिविधि हुँदैन। उसले सामान्य दिनमा गर्ने खर्च खेलको दिन गरेको हुन सक्छ। त्यसैले समग्र अर्थतन्त्रमा थपिएको वास्तविक माग छुट्याएर हेर्न आवश्यक हुन्छ।

यसका लागि नेपाल पर्यटन बोर्ड, क्यान, होटल व्यवसायी र ट्राभल कम्पनीबीच सहकार्य आवश्यक छ। क्रिकेटको टिकटसँगै होटल, पर्यटकीय भ्रमण र स्थानीय सांस्कृतिक अनुभव समेटिएका प्याकेज बनाउन सकिन्छ। विदेशमा रहेका नेपाली समुदाय, क्रिकेट क्लब र अन्तर्राष्ट्रिय खेलप्रेमीलाई लक्षित गरेर प्रचार गर्न सकिन्छ।

प्रतियोगिताको समयअनुसार काठमाडौँ उपत्यका र अन्य पर्यटकीय गन्तव्यका भ्रमण कार्यक्रम सञ्चालन गर्न सके खेल पर्यटनबाट थप आम्दानी प्राप्त गर्न सकिन्छ। यसका लागि विदेशी दर्शक कति आए, कति दिन बसे, कति खर्च गरे र कति विदेशी मुद्रा भित्रियो भन्ने तथ्याङ्क पनि सार्वजनिक हुनुपर्छ।

नेपालमा क्रिकेट लोकप्रिय हुनु एउटा अवसर हो। त्यसलाई पर्यटनबाट हुने आम्दानीमा रूपान्तरण गर्नु व्यवस्थापकीय क्षमता हो।

विज्ञापनदाताको लगानी र प्रतिफल

एनपीएलको व्यावसायिक भविष्य विज्ञापनदाता र प्रायोजकको विश्वाससँग प्रत्यक्ष रूपमा जोडिएको छ। कुनै कम्पनीले क्रिकेट प्रतियोगितामा लगानी गर्दा उसको उद्देश्य लोगो देखाउनु मात्र हुँदैन। नयाँ ग्राहक आकर्षित गर्ने, बजारमा आफ्नो पहिचान बलियो बनाउने, बिक्री बढाउने र उपभोक्तासँग भावनात्मक सम्बन्ध स्थापित गर्ने उद्देश्य पनि हुन्छ।

नेपाली क्रिकेटप्रतिको जनताको माया बलियो भएकाले कतिपय कम्पनीले तत्काल ठूलो नाफा नआए पनि राष्ट्रिय खेलको विकासमा योगदान गर्ने उद्देश्यले प्रायोजन गर्न सक्छन्। यो सकारात्मक पक्ष हो। तर दीर्घकालीन रूपमा प्रायोजन कायम राख्न लगानीको प्रतिफल देखाउन सक्नुपर्छ।

उदाहरणका लागि, कुनै कम्पनीले एक करोड रुपैयाँ खर्च गरेर विज्ञापन गर्दा तत्काल बिक्रीमा अपेक्षित वृद्धि नदेखिए पनि ब्रान्डको पहिचान बढेको, नयाँ ग्राहक आकर्षित भएको वा भविष्यको बजार विस्तारका लागि आधार तयार भएको हुन सक्छ। तर विज्ञापनको प्रभाव मापन गर्ने विश्वसनीय प्रणाली नै भएन भने कम्पनीले भविष्यमा लगानी घटाउन सक्छ।

त्यसैले एनपीएलले प्रायोजकलाई टेलिभिजन तथा डिजिटल माध्यमको पहुँच, विज्ञापन प्रसारणको समय, सामाजिक सञ्जालको प्रभाव, दर्शकको प्रतिक्रिया र सम्भव भएसम्म बिक्रीमा आएको परिवर्तनसम्बन्धी व्यावसायिक प्रतिवेदन उपलब्ध गराउनुपर्छ।

क्रिकेटप्रतिको माया प्रायोजन प्राप्त गर्ने बलियो आधार हो, तर त्यसलाई वर्षौँसम्म कायम राख्न व्यावसायिक व्यवस्थापन र विश्वसनीय तथ्याङ्क पनि उत्तिकै आवश्यक छन्।

विदेशी खेलाडी : आकर्षणसँगै नेपाली क्रिकेटमा योगदान पनि आवश्यक

एनपीएलमा विदेशी खेलाडीको सहभागिताले प्रतियोगितालाई अन्तर्राष्ट्रिय आकर्षण दिन सक्छ। उनीहरूको अनुभवबाट नेपाली खेलाडीले सिक्ने अवसर पाउँछन्। प्रतिस्पर्धात्मक स्तर बढ्न सक्छ र विदेशी दर्शकको ध्यान पनि आकर्षित हुन सक्छ।

तर विदेशी खेलाडीको प्रसिद्धि र नेपाली क्रिकेटमा उनीहरूको वास्तविक योगदान एउटै कुरा होइनन्। कुनै खेलाडीलाई विगतको लोकप्रियताका आधारमा महँगो पारिश्रमिकमा ल्याइयो, तर उसको वर्तमान प्रदर्शन कमजोर रह्यो र नेपाली खेलाडीले सिक्ने अवसर पनि पाएनन् भने त्यस्तो लगानीको औचित्यबारे प्रश्न उठ्नु स्वाभाविक हो।

अर्कोतर्फ, अन्तर्राष्ट्रिय स्तरमा सक्रिय र अनुभवी खेलाडीले नेपाली खेलाडीलाई खेल रणनीति, फिटनेस, दबाब व्यवस्थापन र व्यावसायिक अनुशासन सिकाउन सक्छन्। त्यसैले विदेशी खेलाडीलाई पूर्ण रूपमा अस्वीकार गर्नु पनि उचित हुँदैन।

मुख्य प्रश्न उनीहरूलाई किन ल्याइँदै छ र त्यसबाट नेपाली क्रिकेटले के प्राप्त गर्दै छ भन्ने हो। विदेशी खेलाडीको छनोट गर्दा वर्तमान प्रदर्शन, फिटनेस, उपलब्धता, पारिश्रमिक र नेपाली खेलाडीलाई दिन सक्ने योगदानलाई आधार बनाउनुपर्छ।

सँगसँगै नेपाली खेलाडीको पारिश्रमिक र विकासमा पनि पर्याप्त लगानी हुनुपर्छ। एनपीएलको व्यावसायिक विस्तारले नेपाली खेलाडीको जीवनस्तर सुधार्ने, उनीहरूलाई पूर्णकालीन खेलाडी बन्न सहयोग गर्ने र देशभित्रै खेलकुदलाई रोजगारीको सम्भावित क्षेत्र बनाउने लक्ष्य राख्नुपर्छ।

विदेशी खेलाडी प्रतियोगिताको आकर्षण हुन सक्छन्, तर नेपाली खेलाडी नै नेपाली क्रिकेटको भविष्य हुन्।

चीनको फुटबलबाट सिक्नुपर्ने पाठ : ठूलो लगानी मात्रै पर्याप्त हुँदैन

नेपालले क्रिकेटमा लगानी बढाउँदै गर्दा चीनको व्यावसायिक फुटबलको अनुभवबाट पनि केही पाठ सिक्न सक्छ। चीनले व्यावसायिक फुटबलमा ठूलो रकम खर्च गर्दै विदेशी स्टार खेलाडी र प्रशिक्षक भित्र्यायो। ठूला कम्पनीले क्लबमा लगानी गरे र फुटबललाई व्यावसायिक मनोरञ्जन उद्योगका रूपमा विस्तार गर्ने प्रयास गरे।

तर पछि केही क्लब आर्थिक सङ्कटमा परे र बन्दसमेत भए। ग्वाङ्झाउ एफसी र जियाङ्सु एफसीका घटनाले लोकप्रियता र विगतको सफलता मात्र आर्थिक स्थायित्वको ग्यारेन्टी होइन भन्ने देखाएका छन्। अत्यधिक पारिश्रमिक, असन्तुलित खर्च, मालिक कम्पनीको आर्थिक समस्या, ऋणको भार र दिगो आम्दानीको अभाव यसका प्रमुख कारणमध्ये थिए।

यसबाट सिक्नुपर्ने पाठ स्पष्ट छ—खेलकुदमा ठूलो लगानी गर्न सकिन्छ, तर आम्दानीको आधार बलियो छैन भने त्यस्तो लगानी जोखिमपूर्ण हुन सक्छ।

एनपीएलका फ्रेन्चाइज टोलीले पनि भविष्यमा लोकप्रियता बढ्ने आशामा आम्दानीको सम्भावनाभन्दा धेरै खर्च गरे भने आर्थिक समस्या आउन सक्छ। प्रायोजकले लगानी घटाए, टिकट बिक्री कमजोर भयो वा प्रसारण अधिकारबाट अपेक्षित आम्दानी भएन भने टोलीलाई खर्च धान्न कठिन हुन सक्छ।

चीनका केही फुटबल क्लब बन्द भएका आधारमा एनपीएलको भविष्य पनि त्यस्तै हुन्छ भन्ने निष्कर्ष निकाल्नु उचित हुँदैन। नेपाल र चीनको बजार, लगानीको संरचना, दर्शकको व्यवहार र खेलको आर्थिक आधार फरक छन्। तर ठूलो लगानीसँगै वित्तीय अनुशासन र दिगो आम्दानीको आधार तयार गर्नुपर्छ भन्ने पाठ भने महत्त्वपूर्ण छ।

क्रिकेट संस्कार : पैसाले किन्न नसकिने सम्पत्ति

नेपाली क्रिकेटको सबैभन्दा ठूलो पुँजी क्रिकेटप्रतिको जनताको माया हो। मैदानमा उपस्थित दर्शकले केवल खेल हेरेका हुँदैनन्, उनीहरूले राष्ट्रिय पहिचान, खेलाडीप्रतिको विश्वास र सामूहिक उत्साह व्यक्त गरिरहेका हुन्छन्।

यो संस्कार पैसा खर्च गरेर मात्र निर्माण गर्न सकिँदैन। खेलाडीले राम्रो प्रदर्शन गर्दा सम्मान गर्ने, हार्दा पनि साथ दिने, नियमको पालना गर्ने र खेललाई निष्पक्ष प्रतिस्पर्धाका रूपमा स्वीकार गर्ने वातावरणले खेल संस्कार बलियो बनाउँछ।

तर क्रिकेट संस्कारका नाममा व्यवस्थापनका कमजोरीलाई बेवास्ता गर्न पनि मिल्दैन। खेलप्रेमीको भावनालाई निरन्तर आर्थिक सहयोग प्राप्त गर्ने माध्यमका रूपमा मात्र प्रयोग गर्नु हुँदैन। क्यानले दर्शकको विश्वासलाई आफ्नो सबैभन्दा ठूलो सम्पत्ति मान्नुपर्छ। टिकट बिक्री, पास वितरण, प्रायोजन, खर्च र आम्दानीमा पारदर्शिता आवश्यक छ।

यस सन्दर्भमा पास वितरणजस्ता विषय पनि महत्त्वपूर्ण छन्। आधिकारिक जिम्मेवारी, सुरक्षा, सञ्चार र प्राविधिक कामका लागि पास आवश्यक हुन्छ। तर पास वितरणको स्पष्ट मापदण्ड नहुँदा अनावश्यक रूपमा वितरण हुने र टिकट काटेर खेल हेर्न आउने दर्शकले असमान व्यवहारको अनुभूति गर्ने अवस्था आउन सक्छ।

त्यसैले VIP, CIP, VVIP तथा अन्य पास वितरणका लागि स्पष्ट मापदण्ड, डिजिटल अभिलेख र नियमित समीक्षा आवश्यक छन्। पास व्यवस्थापन व्यवस्थित भएमा दर्शकको अनुभव सुधार्नुका साथै प्रतियोगिताको व्यावसायिक छवि पनि बलियो बनाउन सकिन्छ।

एनपीएललाई दीर्घकालीन आर्थिक संस्थामा कसरी बदल्ने?

एनपीएललाई केही साताको प्रतियोगितामा सीमित नराखी दीर्घकालीन खेलकुद उद्योगका रूपमा विकास गर्न केही आधारभूत सुधार आवश्यक छन्।

पहिलो, आर्थिक पारदर्शिता। क्यान र फ्रेन्चाइज टोलीले आम्दानी तथा खर्चको विवरण सार्वजनिक गर्नुपर्छ। कुल कारोबार, वास्तविक आम्दानी, नाफा, ऋण, प्रायोजन र सञ्चालन खर्चको स्पष्ट विवरणले प्रतियोगिताको वास्तविक आर्थिक अवस्था बुझ्न मद्दत गर्छ।

दोस्रो, स्थानीय व्यवसायलाई प्राथमिकता। होटल, रेस्टुरेन्ट, यातायात, स्थानीय उत्पादन, डिजिटल सेवा र पर्यटन व्यवसायलाई प्रतियोगितासँग जोडेर व्यावसायिक अवसर विस्तार गर्नुपर्छ।

तेस्रो, नेपाली खेलाडीको विकासमा लगानी। विदेशी खेलाडीमा गरिने खर्च र नेपाली खेलाडीको विकासबीच सन्तुलन कायम गर्नुपर्छ। प्रतियोगिताबाट प्राप्त आम्दानीको निश्चित हिस्सा जिल्ला क्रिकेट, उमेर समूह, महिला क्रिकेट, प्रशिक्षक प्रशिक्षण र खेल पूर्वाधारमा लगानी गर्न सकिन्छ।

चौथो, प्रायोजकको लगानीको प्रतिफल। विज्ञापनदातालाई विश्वसनीय तथ्याङ्क, दर्शकको पहुँच र ब्रान्ड प्रभावसम्बन्धी प्रतिवेदन उपलब्ध गराउनुपर्छ।

पाँचौँ, खेल पर्यटनको विस्तार। विदेशी दर्शकलाई आकर्षित गर्ने कार्यक्रम, होटल तथा ट्राभल प्याकेज र अन्तर्राष्ट्रिय प्रचारमार्फत प्रतियोगिताको आर्थिक प्रभाव बढाउन सकिन्छ।

छैटौँ, वित्तीय अनुशासन। फ्रेन्चाइज टोलीले आम्दानीको सम्भावनाभन्दा धेरै खर्च नगर्ने, ऋणको जोखिम नियन्त्रण गर्ने र दीर्घकालीन व्यावसायिक योजना बनाउने व्यवस्था आवश्यक छ।

यी सुधार कार्यान्वयन गर्न सके एनपीएल नेपाली खेलकुद उद्योगको बलियो आधार बन्न सक्छ।

नेपाली क्रिकेटको माया नै पुँजी हो, अब त्यसलाई आर्थिक सम्पत्तिमा बदलौँ

एनपीएलको तेस्रो संस्करणले नेपाली क्रिकेटको लोकप्रियता र व्यावसायिक सम्भावनालाई पुनः उजागर गरेको छ। होटल, रेस्टुरेन्ट, यातायात, विज्ञापन, डिजिटल सेवा, स्थानीय पसल र पर्यटन क्षेत्रमा आर्थिक गतिविधि विस्तार गर्ने अवसर यसले सिर्जना गर्न सक्छ।

तर १५० करोड रुपैयाँको कारोबारको चर्चा मात्र पर्याप्त छैन। वास्तविक सफलता त्यतिबेला हुन्छ, जब नेपाली खेलाडीको क्षमता र जीवनस्तर सुधारिन्छ, स्थानीय व्यवसायले लाभ पाउँछन्, प्रायोजकले आफ्नो लगानीको प्रतिफल देख्छन्, रोजगारी सिर्जना हुन्छ र क्रिकेट प्रशासनमा आर्थिक पारदर्शिता कायम हुन्छ।

नेपाली क्रिकेटप्रेमी जनताको माया यसको सबैभन्दा ठूलो पुँजी हो। त्यो पुँजीलाई सम्मान गर्दै क्यानले व्यवस्थापन सुधार्नुपर्छ, फ्रेन्चाइज टोलीले वित्तीय अनुशासन कायम गर्नुपर्छ र प्रायोजकले क्रिकेटको दीर्घकालीन विकासमा योगदान गर्नुपर्छ। विदेशी खेलाडीको अनुभवबाट सिक्दै नेपाली खेलाडीलाई प्राथमिकता दिनुपर्छ। ठूला प्रायोजक भित्र्याउँदै साना तथा स्थानीय व्यवसायलाई पनि अवसर दिनुपर्छ।

क्रिकेट मैदानमा उपाधि एउटा टोलीले जित्छ, तर क्रिकेटलाई आर्थिक, सामाजिक र सांस्कृतिक रूपमा सफल बनाउने जिम्मेवारी सम्पूर्ण राष्ट्रको हो।

त्यसैले एनपीएललाई केही हप्ताको मनोरञ्जनमा मात्र सीमित नराखौँ। यसलाई नेपाली युवा, घरेलु उद्योग, पर्यटन, रोजगारी र राष्ट्रिय अर्थतन्त्रको दीर्घकालीन अवसर बनाऔँ।

नेपाली क्रिकेटको लोकप्रियतालाई दिगो आर्थिक सफलतामा रूपान्तरण गर्न सक्यौँ भने एनपीएल एउटा खेल प्रतियोगितामा मात्र सीमित रहनेछैन, यो नेपाली खेल संस्कार र अर्थतन्त्रको साझा उपलब्धि बन्नेछ।

सिफारिस

ताजा समाचार

लोकप्रिय